verse – 1 [kılıç]
unutulur yaşanan güzel günler fedakarlıklar duacı ol şükret üstünde teker izler
taşlar hayat şaşı çevir sayfa geçer aci kaldır başı toplan yarınlara bağlan bugün kopma
senin elinde gelecegin derler bu yüzden tutundum microya
kabuklanır ezelin yaraları filizlen her yeni dertle
buda erişir muhakkak bi sona
güneş dogmaz yüreğin dargın salgın ihanet merhem intikam mı
şu an gecelerin en zor gecenlerdendir eminim omuza yüklü derdin
yitirme umudu onurunu yüzüne bakan iki kisi tek beden kursununa hedef
mezar kaz sessiz göm sevdani sarıl rape şartsız sevgi
yüzün hüzün denizinde kayboldu sis buhar tuhaf bi telaş tırmandı derinden
düşünür üşenir kolları gözü açmaya yeniden kime guvenilir?
real kim hakli kim? kimin hakkı kimde var? kin de var
herkesin yolu var bence yolunu çiz ilerle
ve bilki damarda olan son damlalar zor akandır
pes etmez desperadoz
tek ses ses getiremez bagırmayı denemezsen

nakarat [saian] x2

ağla ağla göz yaşın var ak kefende kan (yeah)
mektubumsa her satırda intikam kokar (ve)
sen tenimde cüzzam, göz yaşımda hüzzam
güneşi görecek elbet her sabah yine bi intikam

verse 2 [saian]

karara bağla ağla geceni gündüz et
ben yanında diilim
bugün doğum günün ve seyret
eminim yalnızsın
eminim şimdi başını koyacak tek bi omuza muhtaçsın
bunu da kafana sok!!! ben yokum
biz seninle kardeş olmadık mı yıllar önce
tek bi damla bile mi sızmamıştı gözlerinden
ben şakaklarıma darbe aldım namlu kardeşim sayıldı
mermiler ve boş kovanlar ağlamakta
fayda yok sergüzeşt kanım damarda toprak
yeniden doğsa gökyüzünde yağmur
bir selada eyhat!!!
malesef yenildi harbi başlatan taraf
ve galibayla kaldı karşılıklar
eski dostluğun yerinde şimdi çok ılık bi meltem
kimine göre bu çift taraflı ittifak ve kimine göre de çok tuhaf
anla gerginim bende kalsın sen karışma sorma derdim
içime gömerim

nakarat [saian] x2

verse – 3 [raziel]

şimdi!!!
yüzünü çevir dön bu kente bak sefil bi kan
bi kavga bi meydan ufukta gün kızıl, ve şimdi!
sözünü doğrult çek bi duman ve anlat bana hikayeni
derdin neydi? gözüme bak, gerginim!
sınırlarımdasın şakam yok vururum şakaklarından
bu krizin sebebi yalnızlığımla geçen o gecelerimdi
uyku haplarıyla simsiyah bi kundakta büyüttüm kendimi
ayazı yedin mi? hiç uzaktan özledin mi?
maneviyatın yoz, değersiz bir eğerdi saygın
eğer savunsaydın kalbi kurarmışız kutsal bi miğfer
bu kente bu harpte bu birlik olurmuşuz dost
eskisi gibi yine seninle!